Fıkradan HİSSE

SORU SORMA SANATI

2011-08-17T14:25:00.000-07:00

İki arkadas, hararetle tartışıyormus. Tartıştıkları konu, sigara içerken İncil okunup
okunmayacağı imiş... Sonuç alamayınca hikaye bu ya Papa'ya sormaya karar vermişler.
Papa'nın yanına gidip sırayla sorularını sormuşlar. Biri olumsuz cevap alırken diğeri,
izin almayı başarmıs.
İzin alamayanın sorduğu soru:
- Papa hazretleri, İncil okurken canım sigara içmek istiyor, içebilir miyim?
- Oğlum, İncil okunurken Tanrı 'yla ilgilenmen lazım. O sırada dikkatinin dağılmaması
lazım. O yüzden İncil okurken sigara içilmez.
İzin alanın sorduğu soru :
- Papa hazretleri, sigara içerken canım İncil okumak istiyor, okuyabilir miyim?
- Oğlum, her nerede ve ne koşulda olursan ol, İncil okuma isteği duyarsan okuyabilirsin.
KISSADAN HİSSE:
1) Esas olan; aldığın cevap değil, sorduğun sorudur
2) Beceri; almak istediğin yanıtı alabileceğin soruyu sorabilmektir...

ÇOK GEÇERLİ BİR FIKRA

2011-01-11T03:39:00.000-08:00

İki emekli parkta güvercinlere yem atıyorlardı.
Biri diğerine:
''Şu güvercinlere ne zaman yem atsam, siyasetçileri hatırlıyorum ''dedi.
Diğeri;
- ''Neden ne alakası varki..?'' diye sorunca ekledi ;
'' Yerde dolaşırlarken elimizden yiyorlar, havalanınca kafamıza sıçıyorlar... şerefsizler.....!''

BİTMEYEN SENFONİ

2010-09-28T04:00:00.000-07:00

Büyük şirketlerden birisinin genel müdürü, gerçek bir klasik müzik aşığıymış. Günlerden bir gün, şehre ünlü bir orkestra gelmiş. Vereceği konserin en önemli parçası da Schubert'ın ünlü 'Bitmeyen Senfoni' siymiş'.

Genel müdür bu eseri dinlemek için çok hevesli olmasına rağmen, işi nedeni ile, konsere gidemeyeceğinden, gelen davetiyeyi şirketin verimlilik uzmanına vermiş ve;

'Lütfen bu konsere git ve bana izlenimlerini aktar' demiş.

Genel müdürden aldığı talimatla, konsere giden verimlilik uzmanından, ertesi gün bir değerlendirme raporu gelmiş.

Sayın Genel Müdürüm diye başlıyormuş.

1- Dört obuacı konserin önemli bir süresinde boş oturdular. Bunların sayısı azaltılırsa konsere daha çok katkıda bulunurlar.

2- Orkestrada on iki kemancı var. Bunların hepsi aynı anda hareket ediyorlar, ve aynı notaları seslendiriyorlar. Bence ciddi bir yanlışlık. Kesinlikle personel tasarrufu yapılmalıdır.

3- Onaltılık notalara ağırlık verilmiş. Doğrusu büyük ziyan. Seyirciler sekizlik ve onaltılık notalar arasındaki farkı anlamaz. Bu nedenle; onaltılık notalarla eser çalarak yüksek ücret alan elemanlar yerine, sekizlik notaları çaldırıp, düşük ücretle çalışan stajyerler kullanılmalıdır.

4-Yaylı sazlarla işlenen pasajlar, nefesli sazlarla aynen tekrarlanıyor. Bu durum gereksiz tekrardan başka bir şey değildir.

Dolayısıyla; tekrarlar önlendiğinde, iki saatlik konser yarı yarıya inecektir. Kadrolarda yarıya indirildiğinde maliyetler yarıya düşürülecektir.

Özet olarak sayın genel müdürüm; eğer Schubert bu önlemleri alsaydı ,

'Bitmemiş Senfoni' kesinlikle biterdi.

Arz ederim efendim.

SÜPER BİR FIKRA

2010-06-04T13:38:00.000-07:00

Ülkede kriz başlayınca iki genç Türk gazeteci atmışlar kendilerini yurtdışına...
Bir iki hafta barlarda zaman geçirip, hayatın tadını çıkartmışlar.
Sonra iş aramak için kapıları çalmaya başlamışlar.
Bir gün, iki gün, bir hafta, iki derken, ümitleri iyice kırılmaya başlamış.
O sırada bir ilanı görünce gözleri parlamış.
'Çiftlikte çalışacak işçi aranıyor.' Koşarak gitmişler.
Çiftlik sahibi, tepeden tırnağa süzmüş bizimkileri,
sonra ellerine birer kürek tutuşturmuş, büyükçe bir ahırın kapısına götürmüş.
Günde üç öğün yemek, saati 5 Euro karşılığında, ahırdaki gübreyi, 50 metre ilerideki kuyuya taşımalarını istemiş.
Yatacak yer de vermiş.
Umutsuzluktan umuda ulaşan bizim Genç Türkler bir haftalık işi iki günde bitirivermişler.
Ahır pırıl pırıl olmuş.
Çiftlik sahibi ağzı kulaklarında, bizimkilerin çalışmalarından son derece memnun, çiftlikt e sürekli iş önermiş.
Bizimkiler, bir daha sokaklara düşmemek için kabul etmişler.
Adam, bu sefer onları tavuk çiftliğine götürmüş.
Makinenin başına gelmişler, anlatmış olayı.
'Düğmeye basın, yürüyen bant çalışmaya başlar.
Önünüzde iki kutu var, irileri sağ taraftakine,
küçükleri sol taraftakine koyup, kutuları bantlayıp, ait oldukları kolilere yerleştireceksiniz.İş bu kadar basit...', demiş ve gitmiş.
Geçmişler bizimkiler birer tarafa basmışlar düğmeye,
bant hareket etmiş, önlerine bir yumurta gelmiş,
almışlar ellerine, bakmışlar, bakmışlar,
'iyi mi, kötü mü, büyük mü, küçük mü ? ' tartışmaya başlamışlar.
Bu arada bant akıyor ve tabii ki yumurtalar da, bantın ucundan çöp tenekesine düşüyor...
Çiftlik sahibi tesadüfen gelmiş yanlarına.
Bir bakmış ki onlarca yumurta boşa gidiyor, bizimkiler hala ellerinde bir yumurta tartışıyor.
Durdurmuş bantı, 'Ne yapıyorsunuz?' demiş kızgınlıkla...
Gençler şaşkın bakınca, 'Siz Türkiye'de ne iş yapıyordunuz?' diye sormuş.
Bizimkiler; 'Gazeteciydik!' deyince,
'Belli' demiş adam, 'Bok atmayı çok iyi beceriyorsunuz ama, iyiyle kötüyü ayırt etmeyi bir türlü beceremiyorsunuz!!!'

ARAP'IN DAMARLARINDAKİ KAN

2010-05-22T12:15:00.000-07:00

Zengin bir Arap kalp ameliyati geçirecekmiş. Doktorlar, ameliyat öncesi bir tedbir olarak bir miktar kan depolamak istemişler.

Ama bu Arap'ın kani çok nadir bir kan imiş. Bütün dünyayı arayıp taramışlar ve sonunda Kudüs'te yaşayan bir yahudide bu kanın olduğu anlaşılmış.

Yahudi kan vermeye razı olmuş ve ameliyat da yapılmış. Ameliyattan sonra zengin Arap, kendisine kan veren Yahudiye teşekkürleri ile beraber müthiş bir otomobil ve bir milyon dolar para yollamış.
....

Bir kaç ay sonra Arap'ın bir kere daha ameliyat olması icap etmiş. Doktorlar yine Yahudi'yi aramışlar ve Yahudi'de tekrar kan vereceğini söylemiş. Arap yine ameliyat edilmiş.

Ancak bu defa kendisine kan veren Yahudiye bir teşekkür notu ile bir kutu şam baklavasi yollamış. Çok daha kiymetli hediyeler ve para bekleyen Yahudi bu işe çok bozulmuş.

Kan verdiği Arap zenginine bir telefon açıp neden bu kadar cimri davrandığını sormuş.

Arap kahkahalar atarak şu cevabi vermiş:

'Ya habibi, gözümün nuru... Artık damarlarımda Yahudi kanı dolaşıyor !!!'

BİR KISSA BİN HİSSE

2010-05-04T23:43:00.000-07:00

Günün birinde yolu bir dergaha düşen kendi halinde bir adam, dergahta, biri Mevlevi diğeri de Bektaşi 2 kişinin sohbet ettiklerini görünce yanlarına yaklaşır. Kendini tanıtır ve dergahı merak ettiğini, nasıl zikir edildiğini izlemek için geldiğini söyler.

Erenler başlar adama çeşitli nasihatlerde bulunmaya, herbiri kendi yolunu mümkün olan en tatlı dille anlatmaya çalışır.

Adam bir yandan onları dinlerken, bir yandan da gözleri onların giysilerine takılır.
Mevlevi'nin giydiği kıyafette kollar o kadar geniş ve uzundur ki hemen hemen içine 3 kişinin birden kolu sığabilir, hem de uzun olduğu için yalnızca kolları değil, elleri de kapatmaktadır.

Bektaşi'nin kıyafetinde ise tam tersi bir durum vardır. Elbisenin kolu daracıktır, neredeyse tenine yapışmıştır; üstelik kısa olduğu için, elleri ta bileklerine kadar açıktadır.

Bu duruma hayret eden adam, sebebini öğrenmek ister. Büyük bir merakla, önce Mevlevi'ye sorar: "Pirim, kıyafetinizin kolları neden 3 kişinin kolu girecek kadar geniş ve uzun? Bunun özel bir sebebi var mı?"

Mevlevi hiç beklemediği bu soru karşısında oldukça şaşırır. İki kolunu da biraz yukarıya kaldırır, sonra ellerini birleştirerek kollarını daire şekline getirir ve şöyle der: "Evet, özel bir sebebi vardır. Çünkü biz insanların günahlarını, ayıplarını, kusurlarını örteriz. Başkaları görmesin diye üzerini kapatırız."

Bu cevaptan oldukça hoşnut olan adam aynı merakla bu kez Bektaşi'ye döner:
"Peki ya siz, pirim? Sizin kıyafetinizin kolları neden bu kadar dar ve kısa? Siz insanların günahları,kusurları ve ayıplarını örtmez misiniz?"

Bektaşi kendi kollarına bakar, birkaç saniyelik bir dalgınlıktan sonra gülümser ve adama bakarak şöyle der: "Biz mi? Bizim bol ve geniş kıyafetlere ihtiyacımız yoktur. Çünkü biz insanların günahlarını,ayıplarını ve kusurlarını görmeyiz."

ÖZETLE;

Seveceksen insanları olduğu gibi,öylece sev.
Ne kusursuz insan ara, Ne de insanda kusur.
Birincisini zaten bulamazsın.
İkincisinde ise, bulduğun her kusur, öğrendiğin her ayıp;
sahibini değil, seni çirkinleştirir. Her ikisi de seni mutsuz eder.
Birincisini bulamadığın için, ikincisini ise bulduğun için mutsuz olursun.

İTFAİYECİ TEMEL

2010-05-04T05:42:00.000-07:00

Büyükşehir belediye başkanı Temeli çağırmış ve seni itfaiye müdürü yapıyorum demiş..

Temel çok sevinmiş.. O esnada başkanının hanımı telefonla aramış "yangın çıktı köşk yanıyoooor" Başkan al bakalım ilk icraatını goster..

Temel zıpkın gıbı fırlamıs ekibiyle.. Bir saat sonra başkanı aramış..

BAŞKANUM KÖSK YANDI AMA MERAK ETME ARSAYI KURTARDUK..

KAHVENİN TADINI ÇIKARMAK

2010-05-04T05:13:00.000-07:00

Bir grup kariyer yolunda ilerleyen yeni mezun, eski üniversitelerindeki profesörlerini ziyaret için bir araya gelirler.

Sohbet, sonunda işin ve hayatın stresinden şikâyetleşmeye döner. Misafirlerine kahve ikram etmek isteyen profesör mutfağa gider ve yanında büyük bir termos içinde kahve ve porselen, plastik, cam, kristal olmak üzere değişik tarzda ve ucuz görünenden, pahalı ve hatta çok özel olanlarına kadar değişik kahve bardakları ile gelir.

Herkes bir bardak secince, profesör şöyle söyler:
'Fark ettiyseniz, tüm pahalı görünen bardaklar alındı ve geriye ucuz görünümlü, sade bardaklar kaldı. Kendiniz için en iyi olanı istemeniz normal olsa da, bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynağı aslında. Emin olun ki, bardağın kendisi kahvenin kalitesine hiç bir şey katmaz. Çoğu zaman, sadece daha pahalıdır ve hatta bazı durumlarda da içtiğimizi saklar. Hepinizin aslında istediği kahveydi, bardak değil, ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz ve sonra birbirinizin bardağına bakmaya başladınız.

Şunu bir düşünün: Hayat kahvedir. İş, para ve toplumdaki konumunuz da bardaklar. Onlar hayatı tutmak için sadece araçlardır ve seçtiğimiz bardak yaşadığımız hayatın kalitesini belirlemediği gibi değiştirmez de.

Bazen sadece bardağa odaklanarak Allahın sunduğu kahvenin tadını çıkarmayı unuturuz. Kahvenizin tadına varın!

En mutlu insanlar her şeyin en iyisine sahip değildirler. Sadece her şeyin en iyi şekilde tadını çıkartırlar.

MEVZUATA UYGUN ÖLÜM

2010-04-20T11:52:00.000-07:00

Adamın biri şehirden kasabaya dönüyormuş.
Bir köyün yakınından geçerken ayağı kayıp bataklığa düşmüş.
“İmdat” diye bağırmış.
“Boğuluyorum. Kurtarın beni!”
O civardan geçen bir köylü, sesini duyup yaklaşmış.
Adam, “Bataklığa düştüm.
Kurtar beni!”
Köylü, “Geçmiş olsun” demiş ama kurtarmak için hiç gayret göstermiyor.
Handiyse dönüp gidecek.
Adam paniklemiş ister istemez, “Lütfen” diye yalvarmış.
“Bir dal uzat. Kurtar beni!”
Köylü, “Olmaz” demiş.
“Sen şu anda Hazine toprakları üzerindesin.
Hazine’den bir şey almak suçtur!”
Ölümle yüz yüze gelmiş bir insana söylenecek şeyler mi bunlar? “Sen, dalga mı geçiyorsun” diye bağırmış, ağzına dolan çamurlara aldırmadan.
“Ölüyorum. Kurtar beni!”
Köylü hiç istifini bozmadan cevap vermiş.
“Ben Hazine’den mal alıp suçlu duruma düşemem.
Fakat, seni böyle bırakacak değilim.
Gidip muhtara haber vereceğim.
O kaymakamı, kaymakam da valiyi arar mutlaka.
Malmüdürüne sorulur.
Şayet, Hazine arazisi değilse, vali itfaiyeye talimat verir ve seni kurtarırlar...”
“Yahu” demiş adam.
“Bunlar oluncaya kadar ben ölürüm.
” Köylü gülmüş.
“Ben ölmezsin demiyorum ki” demiş.
“Ölsen de, mevzuata uygun ölürsün!”

GENÇLİĞİN SIRRI NEDİR ?

2009-10-14T11:48:00.000-07:00

Evvel Zaman içinde Memleketin Birinde 90 yaşlarında fakat çok dinç ve genç görünümlü bir adam yaşarmış? Çevresinde bulunan herkes ona çok özenir ve sorarlarmış ''bu gençliğin sırrı nedir'' diye. İhtiyar delikanlı güler geçermiş her soruldukça bu soruya... Ama Sorular sık, soranlar çoğalınca cevap vermek vacip olmuş sanki.

Düşünmüş nasıl anlatırım bu sırrımı kolayca herkese. Sonra karar vermiş tüm meraklıları yemeğe davet etmeye evine.

''Bu davette size sırrımı açıklayacağım'' demiş. Herkes merakla davete gelmiş. Yemekler yenilmiş, içilmiş, sohbetler edilmiş vakit iyice gecikmiş. Ama gençlik sırrı ile ilgili tek kelam edilmemiş. Herkes konu ne zaman açılacak diye merek ederken Adamcağız huri gibi sevimli hanımına seslenmiş:

-''Hatun, şu kilerde bir karpuz getirir misin bize sana zahmet!..'' Hanım hemen doğrulmuş kilere giderek kaş ile göz arasında gidip bir karpuz getirmiş. Adamcağız şöyle eliyle bir vurmuş tık tık diye sonra da:

''Bu olmamış hanım, güzel çıkmayacak, başka getirir misin bir zahmet'' demiş. Hanım onu götürmüş bir tane daha getirmiş. Adam onu da bir yoklamış yine beğenmemiş.

''Hanım sana yine zahmet olacak ama bu da olmamış başka bir tane getirir misin'' demiş, Başka istemiş?. Bu böylece üç dört sefer daha tekrarlamış.
Neyse misafirleri ve de siz Aziz okuyucuları sıkmamak için !!! Dedemiz beşincide karpuzu beğenmiş ve karpuz kesilmiş, misafirlere ikram edilmiş?. Herkes karpuzunu afiyetle yerken bizim dedecik sormuş. ''Eeee ?. Arkadaşlar iste benim gençliğin sırrı burada anladınız mı''??

Herkes birbirinin yüzüne bakmış. Kimse bir şey anlamamış..''Aman dede demişler nerde? Anlamadık biz bu sırrı!'' Dedecik gülmüş. ''Efendiler'' demiş ''O gördüğünüz karpuz kilerde bir tanecikti, tekti. Ben hanıma git de başka getir dedikçe o kilere gidip geliyor aynı karpuzu getiriyordu. Bir kere bile ''aman be adam , deli misin nesin şu tek karpuzu ne taşıttırıyorsun bana defalarca..'' demedi.

Beni sizin önünüzde mahcup duruma düşürmedi. işte ben bütün gençliğimi bu hanımıma borçluyum. Biz birbirimizi hiç başkalarının önünde zor duruma düşürmeyiz. Aile içindeki hiçbir şeyi dışarıya yansıtmayız. Hep birbirimize destek olur, dert ortağı olur, yardım ederiz. Birbirimizle ilgili olan problemleri yine birbirimize anlatırız. iyi kötü her olayı da birlikte paylaşırız.’ demiş…

NEDEN

2009-06-24T07:06:00.000-07:00

İki fanatik futbolsever konuşmaktadır.
Biri diğerine:"Maça gitmiyor musun?"
diye sorar diğeri de cevap verir:
"Ne diye gideyim allah aşkına? Oynanan futbol futbol değil ki. Hakemler kötü, oynanan oyun itiş kakış, saatlerce gişe önünde, kuyrukta bekle, içeride kavga gürültü, çıkışta vasıta bulamazsın…"

Soruyu soran başını sallayarak:
"Beni de tıpkı senin gibi karım bırakmıyor."

DURSUN KAFAYI DUVARA YASLAMIŞ

2009-06-03T03:11:00.000-07:00

Temel'in ekonomik durumu iyi değildir. Son zamlardan sonra maaşı iyice erimiş, eve ekmekten başka bir şey götüremez olmuştur. Her kasabın önünden geçişte çocukları adına üzülmekte, eve bir gram et götürememenin sıkıntısını yaşamaktadır. Sonunda aklına bir fikir gelir, Bu kasap laz değil, belki iddiaya girer diye düşünerek kasabın yolunu tutar. Dükkana girer, elinde bir çivi tutmaktadır. Bu çiviyi kafamla duvara çakabilirim. der. Kasap, Hiç sanmam, kafan delinir deyince, Var mısın iddiasına diye sorar. Kasap kabul eder ve bire iki iddiaya girerler. Temel kazanırsa bir kilo et alacaktır. Kasap kazanırsa Temel iki kilo et parası verecektir. Temel çiviyi duvara tutturup kafayı çaktığı gibi bir vuruşta gömer. Kasap şaşırır, Temel'in bir kilo etini paketler.

Üç gün sonra Temel yine gelir. Elinde daha büyük bir çivi vardır. Bu kez iki kilo etine iddiaya girerler, kaybederse Temel altı kilo et parası verecektir. Ama çiviyi gene bir vuruşta çakması şartını koyar kasap. Temel çiviyi yerleştirir, yine kafayı çaktığı gibi çiviyi duvara gömmmekte hiç bir zorluk çekmez. Temel'in kafasının bu sağlamlığı karşısında kasap yine hayretler içindedir. İki kilo eti kapan Temel şarkı söyleyerek evin yolunu tutar.

Bir kaç gün sonra Temel'in daha büyük bir çiviyle çıkageldiğini gören mahalle kasabı, Yoo! der, Bu kez çivi benden. Masanın altından kocaman bir çivi çıkarır. Temel takmaz, Olur! der, Ama eti artıralım. Kasap kabul eder. On kilo etine iddiaya girerler. Bir vuruşta koşulu yoktur. Yeter ki Temel bu kocaman çiviyi kafasıyla duvara çakabilsin. İddiayı kaybettiği takdirde bütün maaşını kasaba verse de durumu kurtaramayacaktır. Bütün iş kafanın marifetine kalır. Temel çiviyi yerleştirir, her vuruşta üç dört santim ilerlemektedir. Bir nokta gelir, durur. Ne yapsa çivi bir milimetre ilerlemez. Kan ter içinde kalmıştır. İddiayı kaybettin. der kasap. Hayır! der Temel, Duvarın öbür yanında ne olduğunu görmeden kabul etmem. Kasabın bitişiğinde kahvehane vardır. Gidip bakarlar, bir de ne görsünler, Dursun kafayı duvara yaslamış horul horul uyumuyor mu!.

MÜSLÜMANA HARAMDIR ÇEŞMESİ

2009-05-26T03:43:00.000-07:00

Bursa'da zamanında Müslüman bir zat bir çeşme yaptırmış. Eski adı yahudilik yol ağzı, bugün ki adı Arap Şükrü muhitinde, ve başına bir kitabe eklemiş, "her kula helâl, müslümana haram"... Tabii başkent, Osmanlı karışmış, bu nasıl fitnedir diye...

Efendime söyleyeyim, gitmişler kadıya şikâyete, yaka paça yakalanmış adam huzura getirilmiş, bu nasıl fitnedir, dini islam ahalisi müslüman olan koca devlette, sen kalk hayrattır, sebildir diye çeşme yap, ama suyunu müslümana yasakla... Olcak iş midir, nedir sebebi, aklını mı yitirdin? diye çıkışmışlar adama...

Adam müsade buyrun sebebi vardır, lakin ispat ister, delil şarttır der... Kadı kızar: "Ne delili, ne ispatı, sen fitne çıkardın müslüman ahalinin huzurunu kaçırdın katlin vaciptir!" der. Ama bir yandan da merak eder, nedir gerekçen diye sorar, adam bir tek Sultan´a derim diye cevap verince, karışır yine ortalık. Söz Sultan´a gider, adam saraya yaka paça götürülür...

Padişah sinirlenir ama diğer yandan da meraklanır : "De bakalım ne diyeceksen, bu nasıl iştir ki, hem çeşmeyi yaparsın, hem de her kula helâl, bir tek müslümana haram yazarsın..."
- Adam başı önünde delilim vardır, lâkin ispat ister
- Ya dediğin gibi sağlam değilse delilin?
- O zaman hükme kıldan incedir boynum sultanım
- Eeee
- Sultanım her hangi bir havradan (sinagog´dan) bir rastgele haham ı izahsız yaka paça tutuklayın, bir hafta bakın neler olacak..

Dediği yapılmış adamın, tüm azınlıklar bir olmuş, başlarında museviler, "Ne oluyor, bu ne zulüm, bizim din adamımıza biz kefiliz, ne gerekirse söyleyin yapalım, o masumdur, gerekirse kefalet ödeyelim..." efendim çevre ülkelerden bile elçiler gelmiş, elçiler mektup üstüne mektup getirmiş,

Bir hafta dolunca: Sultan´ım artık bırakmak zamanıdır demiş adam, haham bırakılmış, azınlıklar mutlu, bu sefer sultana teşekkürler, hediyeler, az zaman geçmiş ki adam aynı işi herhangi bir kiliseden bir papaz için yaptırınız sultanım demiş.

Aynı işlemle, aynı usulle bir papaz derbest edilmiş, yaka paça alınmmış pazar ayininden, aynı tepkiler artarak devam etmiş. Haftası dolunca da serbest bırakılmış. Mutluk ve sevinç gösterileri daha bir fazlalaşmış, teşekkürler, şükranlar... Levantenler din adamlarına kavuşmanın mutluluğu ile daha bir sarılmışlar birbirlerine.

Sultan: "Bitti mi?" demiş adama.
- "Sultanım son bir iş kaldı, sonra hüküm zamanıdır izninizle" demiş.
- Şimde nedir isteğin?
- Efendim başkentimiz Bursa'nın en sevilen, en sözü dinlenilen, itimad edilen alimini alınız mimberinden, dedikleri gibi olmuş, Ulucamiinin imamını, cuma hutbesinin ortasında almışlar... Yaka paça götürmüşler...
Ve ne olmuş bilin bakalım ?
Bir Allah'ın kulu, tek bir olumlu kelâm etmemiş, ne oluyor, siz ne yapıyorsunuz hiç olmasa vaazı bitene kadar bekleyeydiniz, dememiş. Peşinden giden olmamış, arayan soran olmamış...

Geçmiş bir hafta, nerde imam diye gelen giden olmamış... Aptal ve cahil bir imam atanmış yerine, ne konuştuğunu kulağının duymadığı yobaz cinsinden, halk halinden memnun, başlamış bir dedikodu, o geçen hafta derbest edilen koca âlim için;
- bizde onu adam, hoca bellemiştik,
- kimbilir ne haltlar etti de tutuklandı...
- vah vah acırım arkasında kıldığım namazlar...
- sorma sorma...Padişah, kadı ve adam izlemişler olanı biteni, padişah;
- eee ne oalcak şimdi adam
- bırakma zamanıdır, bide özür dileyip helallik almak lazımdır hocadan
- "haklısın" demiş padişah, denilenin yapılması için emir buyurmuş ve adama dönmüş, adam başı önünde;
- ey büyük sultanım, siz irade buyurunuz lütfen, böylesi müslümanlara SU HELÂL edilir mi?Sultan acı acı tebessüm etmiş;
- "Hava bile haram, hava bile..." demiş...

TEMEL'İN SİGARASI

2009-04-05T23:39:00.000-07:00

Temel'le bir adam parkta oturuyormuş.
Temel de sigara içiyormuş.
Adam dumandan rahatsız olmuş.
Dönmüş Temel'e ve sormuş:
- Kaç yıldır sigara içiyorsun?
Temel cevap vermiş:
- 30 yıl.
Adam başlamış nasihata:
- Bak 30 yılda sigaraya verdiğin parayıbiriktirsen şu karşıdaki lüks villa ve önünde duran son model araba senin olabilirdi.
Temel dönmüş ve sormuş:
- Sen sigara içiy musun?
Adam cevaplamış:
- Ben hiç sigara içmedim.
Temel tekrar sormuş:
- Peçi şu villa ve lüks araba senin mu?
- Hayır !
Temel eklemiş:
- Fazla konuşma o zaman. Onlar penum...

BOTLAR KAÇ PARA

2009-04-01T13:34:00.000-07:00

Abimiz deri, yarım bot ve koyu kahverengi ayakkabıyı alıp kasaya yanaşıyor...
Kasadaki bayan botları poşete koyarken, sayın Abimiz de soruyor;
- 43 lira değil mi?...
- Kız, "Ne münasebet" der gibi bakıyor ve "Bunlar orijinal deri...İndirimli fiyatı 180 lira..."

Abi'mizin bitiş cümleleri, kızcağızın kopuş anına denk geliyor;
-Olur mu hanımefendi, altında 'Size 43' yazıyor...

MEMURLARA DİKKAT

2009-04-01T11:38:00.000-07:00

Aşırı sinirli biri, havalimanında check-in bankosu'ndaki ilgili memura hak etmediği halde, etmediği hakareti bırakmamış..

Müşterinin abartılı kabalığı karşısında, banko memuru sakin ve güleryüzlü bir şekilde davranıyor, hiç cevap vermeden işine devam ediyormuş..

Adam işi bitip gidince, bir arka sıradaki müşteri
-"Sizi tebrik ederim..!" demiş memura,
- "Hiç tahrike kapılmayıp nezaketinizi sürdürdünüz.. Ama bu kadarı da yanlış.. Yapabileceğiniz bir şeyler olmalı.."
- "Olmaz olur mu, var efendim.." demiş, memur gülümseyerek,
-"Şerefsiz New York' a gidiyor, Bavulları Bangkok'a..." :)

ŞIP DİYE

2009-02-23T03:16:00.000-08:00

Adam, tıklım tıklım dolu bir hipermarketteymiş.
Alışveriş eden çok güzel bir kadının yanına sokulmuş:
"Afedersiniz hanımefendi, karımı kaybettim bulamıyorum, benimle biraz konuşur musunuz?"
Güzel kadın tepkili bir şekilde:
"Karınızı kaybetmenizle benim ne ilgim var?"
Adam izah etmiş:
"Rica ederim, lütfen yanlış anlamayın. Ne zaman güzel bir kadınla iki çift laf etmeye kalkışsam, karım şıp diye damlar da."

FIRTINA ÖYKÜSÜ

2008-11-05T05:50:00.000-08:00

Yıllar önce bir çiftçi, fırtınası bol olan bir tepede bir çiftlik satın almıştı.

Yerleştikten sonra ilk işi bir yardımcı aramak oldu.

Ama ne yakındaki köylerden ne de uzaktakilerden kimse onun çiftliğinde çalışmak istemiyordu. Müracaatçıların hepsi çiftliğin yerini görünce çalışmaktan vaz geçiyor, burası fırtınalıdır, siz de vazgeçseniz iyi olur diyorlardı.
Nihayet çelimsiz, orta yaşı geçkince bir adam işi kabul etti.

Adamın haline bakıp 'çiftlik işlerinden anlar mısın?' diye sormadan edemediçiflik sahibi.

'Sayılır' dedi adam, 'fırtına çıktığında uyuyabilirim'.

Bu ilgisiz sözü biraz düşündü, sonra boşverip çaresiz adamı işe aldı.

Haftalar geçtikçe adamın çiftlik işlerini düzenli olarak yürüttüğünüde görünce içi rahatladı.

Ta ki o fırtınaya kadar:
Gece yarısı, fırtınanın o müthiş uğultusuyla uyandı.

Öyle ki, binaçatırdıyordu.

Yatağından fırladı, adamın odasına koştu:

'Kalk, kalk! Fırtına çıktı. Herşeyi uçurmadan yapabileceklerimizi yapalım.'

Adamyatağından bile doğrulmadan mırıldandı: 'Boşverin efendim, gidin yatın.

İşe girerken ben size fırtına çıktığında uyuyabilirim demiştim ya.'

Çiftçi adamın rahatlığına çıldırmıştı.

Ertesi sabah ilk işi onu kovmak olacaktı, ama şimdi fırtınaya bir çare bulmak gerekiyordu.
Dışarı çıktı, saman balyalarına koştu:

A-aa! Saman balyaları birleştirilmiş, üzeri muşamba ile örtülmüş, sıkıca bağlanmıştı.

Ahıra koştu. İneklerin tamamı bahçeden ahıra sokulmuş, ahırın kapısı desteklenmişti.

Tekrar evine yöneldi; evin kepenklerinin tamamı kapatılmıştı.

Çiftçi rahatlamış bir halde odasına döndü, yatağına yattı.
Fırtına uğuldamaya devam ediyordu.

Gülümsedi ve gözlerini kapatırken mırıldandı:

'Fırtına çıktığında uyuyabilirim'
Sıkıntılara zihnen (bilgi, plan), mânen (dua), maddeten (tedbir)hazırsanız, fırtına çıktığında uyuyabilirsiniz.

Hayatınız boyunca. Sevgiyle kalın.

GÜL YAPRAĞI

2008-11-05T05:33:00.000-08:00

Uzakdoğu'da bir budist tapınağı, bilgeliğin gizlerini aramak için gelenleri kabul ediyordu.
Burada geçerli olan incelik; anlatmak istediklerini konuşmadan açıklayabilmekti.
Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı geldi.
Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi.
Burada sezgisel buluşmaya inanılıyordu, o yüzdenkapıda herhangi bir tokmak, çan veya zil yoktu.
Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki budist, kapıda duran yabancıya baktı.
Bir selamlaşmadan sonra söz'süz konuşmaları başladı.
Gelen yabancı, tapınağa girmek ve burada kalmak istiyordu.
Budist bir süre kayboldu, sonra elinde ağzına kadar suyla dolu bir kapla döndü ve bu kabı yabancıya uzattı.
Bu, yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz demekti.
Yabancı tapınağın bahçesine döndü, aldığı bir gül yaprağını kabın içindeki suyun üstüne bıraktı.
Gül yaprağı suyun üsünde yüzüyordu ve su taşmamıştı.
İçerideki budist saygıyla eğildi ve kapıyı açarak yabancıyı içeriye aldı.
Suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman yer vardı.

SEVGİ, ZENGİNLİK, BAŞARI

2008-10-14T04:49:00.000-07:00

Alışverişe gitmek üzere evden çıkan bir kadın, kapısının karşısındaki kaldırımda oturan bembeyaz sakallı üç yaşlıyı görünce önce duraksadı, sonra onları, tüm içtenliğiyle evine davet etti:

"Burada böyle oturduğunuza göre, üçünüz de kesinlikle acıkmış olmalısınız" dedi. "Lütfen içeri gelin, size yiyecek bir şeyler hazırlayayım."

Üç yaşlıdan biri, kadına, eşinin evde olup olmadığını sordu.

Kadın, eşinin biraz önce çıktığını, şu anda evde olmadığını söyledi. Yaşlı adam, başını iki yana salladı: "Eşiniz evde değilse, biz de davetinizi kabul edemeyiz" dedi.

Aksam eşi geldiğinde kadın, karşı kaldırımdaki yaşlı adamlarla arasında geçen konuşmayı anlattı. "Senin evde olmadığını öğrenince, içeri girmek istemediler" dedi. Yaşlı adamların bu davranışlarını öğrenince, kadının eşi üzüldü. "Bir bakıversene dışarı" dedi. "Hâlâ oradalarsa, şimdi davet edebilirsin eve." Kadın kapıyı açar açmaz, karşı kaldırımdaki bembeyaz sakallı üç yaşlıyla yeniden karşılaştı.

"Eşim geldi, şimdi evde" dedi ve onlara davetini yineledi:

"Yemeğimizi birlikte yemek için sizi şimdi davet edebilir miyim evimize?" Kadının davetine, yaşlılardan biri yanıt verdi: "Biz hiçbir eve üçümüz birlikte gitmeyiz" dedi. Ve kısa bir duraksamadan sonra, bir açıklama yaptı:

"Sağ yanımdaki bu arkadaşımın adı, Zenginliktir" dedi. "Bu yanımda oturan arkadaşımın adı Başarı, benim adım ise Sevgidir.

Kendini ve arkadaşlarını tanıttıktan sonra Sevgi, kadına ilginç bir öneride bulundu: "Şimdi evinize gidin ve eşinizle baş başa verip, bir karara varın dedi. "İçimizden yalnızca birimizi davet edebilirsiniz evinize. Hangimizi davet etmek istediğinize karar verin, sonra gelin, kararınızı bize bildirin."

Kadın, Sevgi'nin önerisini eşine anlattığında adam, sevinçten göklere fırladı.

"Aman ne güzel, ne güzel" dedi.

"Hangisini davet edeceğimizi bize bıraktıklarına göre, biz de içlerinden Zenginlik'i davet ederiz ve evimiz de bir anda Zenginlik'e kavuşmuş olur. Eşinin kararı, kadının hiç de hoşuna gitmedi.

"Başarıyı davet etsek, daha mantıklı bir karar vermiş olmaz mıyız, kocacığım?" dedi.

Kayınvalidesiyle, kayınpederinin bu konuşmasına, içerideki odada bulunan gelinleri de kulak misafiri olmuştu. Koşarak içeri girdi ve o da kendi önerisini söyledi: "En doğru karar, Sevgi'yi davet etmek değil midir?" dedi. "Düşünsenize, evimiz bir anda Sevgi'ye kavuşacak.' Gelinin bu önerisi, kayınpederinin de, kayınvalidesinin de çok hoşlarına gitti.

"Tamam, en doğru karar bu olacak dediler. "Sevgi'yi davet edelim…"

Kadın kapıyı açtı ve üç yaşlıya birden sordu: "İçinizde hanginiz Sevgi'ydi?" dedi. "Onu davet etmeye karar verdik. Lütfen buyursun…" Sevgi ayağa kalktı, eve doğru yürümeye başladı.

Arkadaşları da ayağa kalktılar ve Sevgi'nin arkasından, onlar da eve doğru yürümeye başladılar. Kadın, büyük bir şaşkınlık ve heyecan içinde, Zenginlik'le Başarı'ya sordu: "Siz niçin geliyorsunuz?" dedi.

"Ben yalnızca Sevgi'yi davet etmiştim. Kadının bu sorusuna, üç yaşlı birlikte yanıt verdiler: "Eğer içimizden yalnızca Zenginlik'i ya da Başarı'yı davet etmiş olsaydınız, davet edilmeyen ikimiz dışarıda bekleyecektik" dediler. "Fakat siz Sevgi'yi davet ettiniz. Bu durumda üçümüz birden gelmek zorundayız evinize." Ve kadının "Niçin?" diye sormasını beklemeden, Zenginlik ve Başarı sözlerini şöyle sürdürdüler:

"Çünkü Sevgi'nin olduğu her yerde, biz Zenginlik ve Başarı da her zaman, onun yanında oluruz."

İBRETLİK HİKAYE

2008-07-29T05:29:00.000-07:00

Bir kurdu avcılar fena halde sıkıştırmışlar.
Kurt ormanda oraya buraya kaçmakta, ancak peşindeki avcıları bir türlü def edemez.
Canını kurtarmak için deli gibi koşarken bir köylüye rastlar.
Köylü elinde yabasıyla tarlasına girmektedir.
Kurt adamın önüne çöker ve yalvarmaya başlar:
"Ey insan, ne olur yardım et bana, peşimdeki avcılardan kaçacak nefesim kalmadı, eğer sen yardım etmezsen biraz sonra yakalayıp öldürecekler.
"Köylü bir an düşündükten sonra yanındaki boş çuvalı açar, kurda içine girmesini söyler.
Çuvalın ağzını bağlar, sırtına vurur ve yürümeye devam eder.
Birkaç dakika sonra da avcılara rastlar.
Avcılar köylüye bu civarda bir kurt görüp görmediğini sorarlar, köylü "görmedim" der ve avcılar uzaklaşır.
Avcıların iyice uzaklaştığından emin olduktan sonra köylü sırtındaki torbayı indirir, ağzını açar, kurdu dışarı salar.
"Çok teşekkür ederim" der kurt, "Bana büyük bir iyilik yaptın.", "Önemli değil" der köylü ve tarlasına gitmek üzere yürümeye başlar.
"Bir dakika" diye seslenir kurt:
"Çok uzun zamandır bu avcılardan kaçıyorum, çok bitkin düştüm, açım, kuvvetimi toplamam için bir şeyler yemem lazım ve burada senden başka yiyecek bir şey yok.
"Köylü şaşırır: "Olur mu, ben senin hayatını kurtardım."
"Yapılan iyiliklerden, verilen hizmetlerden daha çabuk unutulan bir şey yoktur" der kurt.
"Ben de kendi çıkarım için senin iyiliğini unutmak ve seni yemek zorundayım.
" Bir süre tartıştıktan sonra, ormanda karşılarına çıkacak olan ilk üç kişiye bu konuyu sormaya ve ona göre davranmaya kararverirler.
Karşılarına önce yaşlı bir kısrak çıkar. "Ne vefası" der kısrak,"Ben sahibime yıllarca hizmet ettim, arabasını çektim, taylar doğurdum, gezdirdim.
Ve yaşlanıp bir işe yaramadığımda beni böylece kapıya koydu...
"Bir sıfır öne geçen kurt sevinirken bir köpeğe rastlarlar.
"Ben hizmetin değerini bilen bir efendi görmedim" der köpek, "Yıllardır sadâkatle hizmet ederim sahibime, koyunlarını korurum, yabancılara saldırırım, ama o beni her gün tekmeler, sopayla vurur...
" Kurt köylüye döner, "İşte gördün"der.
Köylü de son bir çabayla "Ama üç diye konuşmuştuk, birine daha soralım, sonra beni ye" diye cevap verir.
Bu kez karşılarına bir tilki çıkar.
Başlarından geçenleri, tartışmalarını anlatırlar.
Tilki hep nefret ettiği kurda bir oyun oynayacağı için keyiflenir.
"Her şeyi anladım da" der tilki, "Bu küçücük torbaya sen nasıl sığdın?"
Kurt bir şeyler söyler, tilki inanmamış gibi yapar:
"Gözümle görmeden inanmam... "
İşin sonuna geldiğini düşünen kurt torbaya girer girmez, tilki köylüye işaret eder ve köylü torbanın ağzını sıkıca bağlar.
Köylü eline bir taş alır ve "Beni yemeye kalktın ha nankör yaratık" diyerek torbanın içindeki kurdu bir süre pataklar.
Sonra tilkiye döner "Sana minnettârım, beni bu kurttan kurtardın" der.
Tilki de "Benim için bir zevkti" diye cevap verir.
O an köylünün gözü tilkinin parlak kürküne takılır, bu kürkü satarsa alacağı parayı düşünür ve hiç beklemeden elindeki taşı kafasına vurup tilkiyi öldürür.
Sonra da torbanın içindeki kurdu ayağıyla dürter:
"Haklıymışsın kurt, yapılan iyilikten daha çabuk unutulan bir şey yokmuş..."

HAZIRCEVAP

2008-05-27T06:18:00.000-07:00

Üniversite yemekhanesine giren bir öğrenci tüm yerler dolu olduğundan gidip üniversite profesörünün oturduğu masaya oturmuş.
Profesör kaşlarını çatarak: ' Öküzler ve kuşlar aynı masada oturamaz !
'Öğrenci: ' O zaman ben uçtum...'
Profesör cevaba cok sinirlenmiş, sınavda öğrenciye takmış ve sınavı başarısız geçmesi için elinden geleni yapmış.
Yanlız sınavda öğrenci tüm soruları mükemmel bir şekilde cevaplamış.
Profesör öğrenciye: " Sana son bir soru soracağım " demiş;"
Yolda yürürken iki çuval bulduğunu hayal et, birinde akıl var, diğerinde ise para var. Hangi çuvalı alırsın?
Öğrenci: ' Para olan çuvalı seçerdim...'
Profesör: ' Ben akıl olan çuvalı seçerdim...'
Öğrenci: ' Normal ! Kimde ne eksikse onu seçer..."
Profesör çok sinirlenmiş, öğrencinin sınav kağıdında not yerine' Öküz ' yazmış.
Öğrenci nota bakmadan odadan çıkmış.
Bir dakika sonra öğrenci kapıyı aralamış :
'Sayın profesör,imzanızı atmışsınız, fakat notumu yazmayı unutmuşsunuz.' Demiş.

İBRET ALINACAK OLAY

2008-05-27T00:16:00.000-07:00

Günlerden bir gün, köylerden birinde, adamın birinin eşeği, kuyunun birine düşmüş.
Niye düşer, nasıl düşer sormayın. Eşek bu. Düşmüş işte.
Belki kör bir kuyuydu, ağzı tahtayla kapatılmıştı.
Belki, üzerine de toprak dökülmüştü ve zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprakta biten otları yemek isteyen eşeğin ağırlığını çekemedi ve güüm.
Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, bağırdı kendi dilinde. Ayıptır söylemesi, anırdı yani. Sesini duyan sahibi gelip baktı ki, vaziyet kötü. Zavallı eşeği kuyunun dibinde melul mahzun bakınıyor. Üstelik yaralanmış. Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı.
Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı.
Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya değmez. Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek. Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar.
Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde silkinerek dibe döktü. Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an biraz daha yükseldi . Ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu. Köylüler ağzı açık bakakaldı.
Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır. Ne bazeni, çoğu zaman. Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur. Bunlarla başetmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak değil, düşünüp silkinmek ve kurtulmak, aydınlığa adım atmaktır. Kör kuyuda olsak bile ...

FIKRA

2008-05-26T23:30:00.000-07:00

Temel birgün hapishaneye düşmüş. Kaldığı koğuştaki adamların ilginç bir özelliği varmış. Koğuştaki mahkumlar hergün birbirlerine fıkra anlatıyorlarmış. Bir süre sonra anlatılan fıkralar hep aynı olunca içlerinden biri demiş ki:

"Biz madem hep aynı fıkraları anlatıp duruyoruz, boşu boşuna fıkraları uzun uzadıya anlatmayalım. Hepsine birer numara verelim, birisi anlatıcağı zaman onun numarasını söylesin." demiş ve bu öneri herkes tarafından kabul edilmiş. Birgün yine fıkra anlatacaklarmış. İçlerinden biri çıkmış "5" demiş herkes kahkahalarla gülmeye başlamış, millet gülmekten yerlere yatmış. Daha sonra bir başkası çıkmış "35" demiş herkes yine kahkahalarla gülmeye başlamış. Daha sonra Temel'e "Bi tane de sen anlat" demişler. Temel de "154" demiş ve demesiyle millet kahkahalara boğulmuş. Koğuştakiler beş dakika boyunca gümüşler artık bir süre sonra gülmekten çatlayacak hale gelmişler. Temel merakla sormuş:

"Ne oldu niye bu kadar çok güldünüz ya? Bundan öncekilere bu kadar gülmemiştiniz."

Koğuştakiler:"Bu fıkrayı hiç duymamıştık!"

TEMEL VE DURSUN'UN AT'LARI

2008-05-18T05:59:00.000-07:00

Temel ile Dursun'un eline bir miktar para geçince birer at almaya karar vermişler. Temel, Dursun'a demiş ki;
- Dursun bu atları aldığımız iyi oldu, hem gideceğimiz yerlere bununla gideriz hem de ara sıra yarış yapar birbirimizle iddiaya gireriz, demiş. Dursun'da;
- Gerçekten iyi olduğumuz bunları aldığımız ama bir sorun var, gece bunları nereye koyacağız. Bir tane ahır var o da çok küçük bizim atlar kesin karışır, demiş. Temel'de;
- Tamam ben bir kulağını keserim, bir kulağı kesik benim olur, diğeri senin, demiş ve Dursun'da kabul etmiş.
Bu sırada Temel ile Dursun'un para kazandığını ve at aldıklarını duyan çok fesat bir komşuları varmış, herşeyi duymuş ve hain planlarını yapmaya karar vermiş.
Neyse ertesi sabah olmuş ve Temel ile Dursun ahıra geldiklerinde ne görsünler, iki atında birer kulağı kesik vaziyette. Temel;
- Ben şimdi uyuz oldum, diğer kulağınıda keseceğim, iki kulağı kesik olan benim olsun, tek kulağı kesik senin demiş ve Dursun yine kabul etmiş.
Yine komşuları yapacağını yapmış ve sabah bir gelmişler ki, iki atında ikişer kulakları yok. Temel;
- Dursun benim tepem iyice atmaya başladı demiş, ben benimkinin kuyruğunu da keseceğim, ha bu iki kulağı ve bir kuyruğu kesik olan benimki, iki kulağı kesik olan da senin ki olsun, demiş ve Dursun yine başını sallamış.
Ertesi gün bir gelmişler ve manzara aynı iki atında ikişer kulakları ve kuyrukları yok.
Temel o kadar sinirlenmiş ki, Dursun'a dönüp aynen şöyle demiş;
- Ben delirmeden biz şöyle yapalım, ha bu beyaz olan benim ki, siyah olan da senin ki olsun...

SUYUN DERİNLİĞİ

2008-05-16T00:08:00.000-07:00

Temel, dere kenarında oturuyormuş. Oradan jeeple geçmekte olan bir adamsuyun derin olup olmadığını sormuş.
Temel,
- derin değildir, geçebilirsin...demiş.
Adamda Temel'e güvenerek suya jeepiyle girmiş. jeep bir anda sularagömülmüş. Kan ter içinde sudan çıkan adam Temel'in yakasına yapışarak,
- hani derin değildi ulan.diyerek Temel'i tartaklamaya baslamış.
Temel'de,- abi vallahi benim suçum yok. Demin bir ördek geçiyordu su beline geliyordu...

LAZLAR

2008-03-25T08:01:00.000-07:00

Bir lazı sınıfta nasıl teşhis edebilirsiniz?
*Ögretmen tahtayı silerken, o da defterini siler... !

Bir lazı cenazede nasıl teşhis edebilirsiniz?
*Sadece o hediye getirmistir...

İstanbul Trabzon uçağında niçin film gösterilmiyormuş?
*Film bitince ucaktakiler arka kapıdan çıkıyorlarmış.. .

Laz buzdolabında niçin boş şişe Bulundurur?
*İçki icmeyen misafirler icin...

Lazın Amerika'da oğlu olmuş, ismini ne koymuş?
*Basic. (Temel)

Karadenizdeki kola şişelerinin altında ne yazıyormuş?
*Diğer taraftan açınız.

Laz duş yaptıktan sonra ne yapar?
*Islak elbiselerini çıkarır.

Laz yürüyen merdivendeyken elektrikler kesilmiş.
*Laz iki saat mahsur kalmış.

Laz işçilere neden en fazla on dakika mola verdirirler?
*Daha uzun mola verirlerse ne iş yaptıklarını unuturlar.

Laz niye yazı yazarken eldiven takar?
*El yazısı tanınmasın diye.

Otuz Laz denizci boğulmuş.
*Denizaltıları bozulunca ittirmeye kalkmışlar.

YENİ VERGİLER

2008-03-21T05:01:00.000-07:00

Padişahın hazinesi tamtakır kalınca, yeni vergiler buyurmuş:
"Pazarda tavuk satandan, adı İbiş olandan, başı kel olandan ve dahi kılıbık olandan birer akçe vergi alına!"
Zaptiyeler pazarın başını tutmuş.
Köylünün biri tavuklarını 4 akçeye satıp köye dönerken, zaptiye yakasına yapışmış:
- Ver bakalım bir akçe tavuk vergisi !
Adam itiraz edince, yanındaki akıl vermiş:
- İbiş Efendi itiraz etme, padişahın emri var!
Zaptiye atılmış:
- Neee...? Senin adın İbiş mi?
Ver bir akçe daha!
Adam o hırsla, külahını yere çalınca, keli çıkmış ortaya...
- Ver bakalım bir akçede kel vergisi!
Adam başlamış ağlamaya:
- Vay, ben şimdi karıma ne diyeceğim?
- Ver bir akçe de, kılıbıklık vergisi bakalım!

SİYAHLAR VE DE BEYAZLAR

2008-02-21T05:19:00.000-08:00

Yaşlı Kızılderili reisi kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki köpeği izliyorlardı. Köpeklerden biri beyaz, biri siyahtı ve on iki yaşındaki çocuk kendini bildi bileli o köpekler dedesinin kulübesi önünde boğuşup dururlardı.
Dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki iri köpekti bunlar. Çocuk, kulübeyi korumak için biri yeterli gözükürken niye ötekinin de olduğunu, hem niye renklerinin illa da siyah ve beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık. O merakla sordu dedesine. Yaşlı reis, bilgece bir gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı.
"Onlar" dedi, "Benim için iki simgedir evlat."
"Neyin simgesi" diye sordu çocuk.
"İyilik ile kötülüğün simgesi. Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımda tutarım onları."
Çocuk, sözün burasında, mücadele varsa, kazananı da olmalı diye düşündü ve her çocuğa has bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi: "Peki, sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?"
Bilge reis, derin bir gülümsemeyle baktı torununa: "Hangisi mi evlat? Ben hangisini daha iyi beslersem!"

TEMEL’İN UZAYDA SİGARA SEVDASI

2008-01-24T22:31:00.000-08:00

3 Astronot uzaya gönderilecektir. Bunlardan biri İngiliz, biri Alman, biri de bizim Temel. Uzun süre dönmeyecekleri için yanlarında ne götürmek istediklerini sorarlar.

Alman “ bana sarışın, esmer, kumral kadın “ der, İngiliz “ bana bol bol içki “ der. Temel “ baa bol bol cigara “ der.

Uzaya fırlatılırlar aradan yıllar geçer geri dönerler.

Önce Alman iner dalyan gibi. Sonra İngiliz iner zil zurna sarhoş. Sıra bizim Temel’e gelir. Temel kapıda görünür görünmez fırlayarak ağzında cigarayla “ Allahunu seven baa ateş versun “ der.

ÇİÇEĞİM PETEĞİM

2008-01-18T14:04:00.000-08:00

Genç adam yaşlı karı-kocanın evlerine misafir olur. 75 yaşındaki amca
karısından bir fincan daha çay isterken
"Çiçeğim, bir bardak daha verir misin?"
der. Sonra da
"peteğim, hiç şekersiz lütfen" diye ekler.
Kendisine 65 yaşındaki tatlı karısının getirdiği tavşan kanı çayı alırken de "bebeğim, sana çok zahmet oldu" diye ekler.
Genç adam, yaşlı amcanın karısına kullanıldığı sevgi sözcüklerinden çok etkilenir .
"Amcacığım, kaç yıllık evlisiniz?" diye sorar.
Yaşlı ama dinç adam,"40 seneyi geçtik evladım" der.
Genç adam: "Vallahi maşallah, Allah muhabbetinizi arttırsın. Sürekli çiçeğim, peteğim, bebeğim gibi güzel sözlerle hitap ediyorsunuz galiba
"Yanakları pembeleşmiş teyze "Doğru, birkaç yıldır hep bana böyle hitap ediyor" deyip mutfağa doğru yöneldiğinde yaşlı amca genç adamın kulağına doğru eğilerek:
"Şiişşt,çaktırma, 2 sene önce adını unuttum, hala hatırlayamıyorum''

MEKTEBE GÖTÜRÜYORMUŞ

2007-12-18T13:56:00.000-08:00

BOLU'DA BİR İLÇEYE BİR KAYMAKAM ATANMIŞ. KAYMAKAM YANINA BAŞÇAVUŞU ALIP, KÖYLÜLERLE TANIŞMAK ÜZERE KÖY, KÖY DOLAŞMAYA BAŞLAMIŞ...

BAKMIŞLAR Kİ YOLDA BİR ADAM KUCAĞINDA BİR EŞEK YAVRUSUYLA GİDİYOR..
KAYMAKAM BAŞ ÇAVUŞ'A DEMİŞ Kİ..
"BEN BU KÖYLÜLYE BİRAZ SATAŞAYIM"
BAŞÇAVUŞ KAYMAKAMI UYARMIŞ.
"AMAN EFENDİM, BUNLAR LAFTA ALTTA KALMAZLAR. DİKKAT EDİN"
"KAYMAKAM BİR ŞEY OLMAZ. BEN YILLARCA MEKTEP OKUDUM. KÜLTÜRLÜYÜM. CAHİL BİR KÖYLÜ MÜ BENİ LAFTA YENECEK DEMİŞ."
ARABAYI DURDURUP KÖYLÜYE YANAŞMIŞLAR KAYMAKAM SELAM VERİP SORMUŞ
"NEREYE BÖYLE KUCAĞINDA YAVRUNUZLA"
KÖYLÜ BİR KAYMAKAMA BAKMIŞ, BİRDE BAŞÇAVUŞ'A
"MEKTEBE" DEMİŞ.........
"MEKTEBE YAZDIRMAYA GİDİYORUM.... ÇOK OKURSA KAYMAKAM, AZ OKURSA BAŞÇAVUŞ OLSUN DİYE"......

AYI'NIN DUASI

2007-11-02T06:20:00.000-07:00

Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş.
"evrim ne güzellikler yaratıyor!" diye düşünüp mest oluyormuş.
Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış.
Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her arkasına bakışta ayının daha yaklaşmış olduğunu farkediyormuş.
Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın ayağı yerdeki dala takılmış,
Ayı adamın üzerine atlamış,
pençesini kaldırmış.
Tam vurmaya hazırlanırken adam
"allah!!!" diye bağırmış.
Bir anda zaman durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş.
Bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık hüzmesi adamın üzerine parlamış.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama:
"yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın,
sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun?
seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?" demiş.
Adam utanç içinde:
"biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem haksızlık,
ama belki ayıyı dindar yapabilirsiniz." demiş.
Ses: "peki." diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.
Nehir tekrar akmaya baslamış.
Herşey eski haline dönmüş.
Ayı pençesini indirmiş, iki pençesini de göğe dogru çevirmiş,
ve konuşmaya baslamış:
"Ya rabbi, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamdolsun verdiğin nimetlere"

RAMAZAN FIKRASI

2007-10-17T13:54:00.000-07:00

Tilki ormanda gezmektedir. Bir ağacın dalında asılı bir geyik budu görür.
Açtır ama şüphelenir; kontrol etmeye başlar ve görür ki bu bir tuzak.
Geyik budu bir iple bombaya bağlıdır.
Epeyce uzağa gider ve başını kollarının üzerine koyarak yatar.
Biraz sonra kurt gelir, budu ve yatan tilkiyi görür.
Tilkiye sorar
- Napıyorsun dostum?
Tilki cevap verir
- Hiç... yatıyorum...
- Burada bir bud var
- Evet var
- Neden yemedin? Tilki sakince cevap verir
-BU GÜN ORUCUMKurt kendinden emin
- Ben yiyeyim o zamanTilki
- Buyur afiyet olsun... der.
Kurt geyik buduna uzanır uzanmaz bir patlama ve ortalık toz duman ..
Kurt yaralı hareketsiz 10 metre uzakta perişan halde yatarken tilki sakince budu yemeye baslar.
Bunu gören kurt
-"LAN ŞEREFSİZ HANİ ORUÇTUN?!!"
TİLKİ PİŞKİN PİŞKİN
- Biraz önce top patladı, duymadın mı....?

SINAV KAĞIDI

2007-09-25T15:01:00.000-07:00

ÖRNEK SEVGİ

2007-09-06T07:31:00.000-07:00

Soğuk bir kış akşamı, bir pidecinin kapısından içeri, yaşlı bir amcayla teyze girmiş, bir masaya oturmuşlar. Amca masaya gelen garsona, büyük bir pide, bir çoban salata ve bir ayran ısmarlamış. Garson az sonra siparişleri getirmiş.

Amca pideyi ikiye bölerek yarısını teyzenin önüne koymuş, sonra salatayı ikiye bölerek tabağın karşı kısmına doğru itmiş, sonra ayran bardağını ortaya koymuş, önce bir yudum kendisi içiyor, sonra da teyze bir yudum alıyormuş.
"Ne tatlılar, iki tonton buraya gelmişler, bir kişilik yemeği ikisi yiyor" diye onları izliyormuş.

Az sonra fark etmişler ki teyzenin önünde yarım pide ve salata olduğu gibi duruyor, kocasının afiyetle yemek yiyişini seyrediyor, arada bir de ayrandan bir yudum alıyormuş...

Sonunda orada çalışanlardan biri dayanamamış, yanlarına gitmiş: "Affedersiniz, ben sizi izlemekten kendimi alamadım, lütfen izin verin, size bir pide kendim ısmarlayayım" demiş.
Yaşlı amca:"Teşekkür ederiz ama, biz hâlimizden memnunuz. 50 yıldır evliyiz ve her şeyimizi işte böyle paylaşırız" cevabını vermiş.

Bunun üzerine genç adam teyzeye dönmüş:"Peki ama teyzeciğim, siz neden pidenizi, salatanızı yemiyorsunuz, neyi bekliyorsunuz?"

Yaşlı teyze cevap vermiş:"Dişlerimi..."

HANIMINDAN KORKANLAR

2007-09-01T07:40:00.000-07:00

Elazığ'da adamın biri kahveye girer ve oyun oynayanlara hitaben:
"Hop abeler, bi dakka. Hanımından gorhanlar ayağa gahsın."Ani bir gürültü, haydaaa herkes ayakta. Bir kişi hariç.

Kahvenin tamamı hayretler içinde. Soruyu soran adam, oturan adama yaklaşır ve:"Abe helal olsun be, deliganlı adam mışsın. Harbiden sen hanımından korkmaz mısın?"Adam nefes nefesedir. Heyecanı biraz geçince: "Yav gardaşım ele bi laf ettin ki, dizlerim bağı çözüldü, galhamadım." der.

ANLAMLI BİR YAZI

2007-09-01T06:49:00.000-07:00

internetten ulaşan günümüzde bizi tarif etmek adına oldukça anlamlı bir yazıyı paylaşmak istedim:

On dokuz yıl evveldi. Stockholm'e gitmiştim. Bir otele indim. Geceydi. Sabahleyin, traş olmak için lavaboya gittiğimde, aynanın yanında ilginç bir not gördüm. Lütfen diyordu, 'traştan sonra jiletinizi çöpe atmayın. Yanda bir kutu var, oraya bırakın.' Bir tek jiletle dahi olsa, İsveç çelik sanayisine yardımcı olun.

Doğrusu hayretler içinde kaldım. Çocukluğumdan beri çelik eşya denince akla İsveç çeligi gelir. Birçok eşya üzerinde İsveç çeliğinden yapılmıştır' diye yazardı. İste o ülke, kullanılmış bir tek ufacık jiletin bile çöpe gitmesini istemiyor, ona sahip çıkıyor, gelen turistlere rica yollu uyarıda bulunuyordu. İsveç'de zaman zaman, belli periyotlarda, radyolar, televizyonlar, bir haberi duyurur. Su tarihte, su saatte, 'adamlarımız gelecek. Siz lütfen hazırlığınızı yapın. Okumadığınız, ilgilenmediğiniz, kullanmadığınız ne kadar kitap, dergi, gazete varsa, kagıt, ambalaj, kutu varsa, velev ki, bir ilaç prospektüsü dahi olsa, kapının önüne koyun.
İsvec'in kalkınmasına yardımcı olun. Fazla ağaç ziyanina engel olun.

' Beş yaşında idim. Babaannem rahmetli, pirinç ayıklıyordu. Bir tane yere düştü. Babaannem egildi, aramaya basladı. Saga bakıyor, sola bakıyor, bulmaya çalışıyor. Çocukluk işte, 'aman babaanne dedim. Bir pirinç tanesi için bu kadar çaba harcamaya, yorulmaya deger mi?' Rahmetli ilk defa sertleşti bana, öfkeyle doğruldu. 'Sen oturdugun yerden ahkam kesiyorsun,' dedi. 'Hiç pirinç uretilirken gördün mü? İnsanlar ne kadar zorluk çekiyorlar. Bir pirinç tanesinde kaç insanın göz nuru, alın teri, emeği, çilesi var biliyor musun? ' Utancımdan kıpkırmızı olmuştum.

Peki 'papara' diye bir yemek bilirmisiniz? Bayat ekmeklerden yapılan..Ekmek sıkıntısı çekmiş, ekmegi karne ile alan bir neslin buluşudur papara. Ama özünde israfa karşı olmak yatmaktadır.

Aradan yıllar gecti. Hukuk Fakültesinde öğrenciyim. Alain'in proposlarını okuyorum. Birden irkildim. Babaannemi hatırladım. Alain, bir insan yerde bir iğne görüp de eğilip almazsa, bütün uygarlığa karşı ihanet etmiş olur diyordu. İlave ediyordu. Bir iğnenin üretiminde binlerce insanın alın teri, göz nuru, el emegi vardır diyordu.

Japonlar son derece sade, basit, yalın mutevazi yaşayan insanlardır. Evlerini mobilya ile eşya ile dolduranlar Japonlara göre ruhen tekamül edememiş, hayatın manasını anlayamamış, zavallı kimselerdir. Böyleleriyle, zavallı, evini mezat salonuna çevirmiş diye eğlenirler.

Bir insanin gösteriş için eşyanın esiri olması ne kadar acıdır. Vaktiyle Japon ekonomisi bir darbogazdan geçiyor. İç borçlar, dış borçlar gırtlağı aşiyor. Zamanın başbakanı meclisi toplar. Kürsüye çıkar. Durumu olanca açıklığı ve tehlikeleri ile anlatır ve şu andan itibaren der, Allah şahidim olsun ki, Japonların iç ve dış borçları son kuruşuna kadar ödenmeden, pirinçten başka bir şey yemeyeceğim. Şu üstümdeki elbiseden başka elbise giymeyeceğim.

Dediklerini yapar, en üstten en alta bir israftan kaçınma kampanyası açılır. Japonya bütün borçlarını öder. Bu durumun toplumun bütün kesimlerini, tek istisna olmadan kapsadığını söylemeye gerek yok.

Geçenlerde Japon imparatorunun sarayını gördüm. Yarabbim, ne kadar sade, ne kadar mutevazi, ne kadar gösterişten uzak... Gerekmediği halde elektriği yakmakla, suyu kapamadan boş yere akıtmakla biz de zalimler sınıfına geçmiyor muyuz? Hayat çok ince, akıl almaz incelikte ipliklerle orulmuştur. Her şey o kadar birbirine bağlıdır ki, Ilkokul okuma kitabımızdaki bir sözu hiç unutmadım. Bir mıh bir nalı kurtarır. Bir nal bir atı, Bir at bir komutanı, Bir komutan bir orduyu, Bir ordu bir ulkeyi kurtarır diyordu.. Maddi durumumuz ne olursa olsun, ister zengin olalım, ister fakir hepimiz çok dikkatli olmak zorundayız. Bunda parayı da, maddiyati da aşan büyük bir edep ve incelik vardır. '

PARANIN KAZANDIĞI İNSAN

2007-09-01T06:18:00.000-07:00

GÖNÜL GÖZÜYLE GÖREBİLMEK

2007-09-01T05:55:00.000-07:00